เหมือนไม่ได้เข้ามานานเลยยย การสอบผ่านไปแล้ว รู้สึกดีใจมากเลยยยยย

งานช่างปล่อยไหล คราวนี้ข้อสอบรั่วเยอะะ 555 รู้สึกดี ไม่รู้มันไปรั่วกันมายังไง หรืออาจารย์

ตั้งใจให้รั่ว 555 จบๆสอบไปแล้ววันนี้มี บ่น 4 รสมาฝากเก็บไว้ในบล๊อค ตอนแรกว่าจะอัพ

สเปซต่อซะแล้ว ใช้เป็นชื่อตามรสของวรรณคดีแล้วกันนะคะ ^ ^ (มิใช่ของสันสฤตนะคะ)



เริ่มจาก..............



รสที่ 4 สัลปังคพิสัย ... รสแห่งความเศร้าาา



          ไม่รู้ว่าน้ำตาไหลมาตอนไหน ในใจลึกๆ โกรธที่เพื่อนทำกับเราแบบนี้ เบื่อที่คน

จะเอาเปรียบเรา ให้เราทำดี แต่ไม่เคยได้อะไร ไม่เคยเป็นประจักษ์พยาน เอาแต่พูดดี

นุชเกลียดฝนตกวันนี้มากๆ (19/9/52) ฝนตกเหมือนฟ้าถล่มไม่รู้จงใจจะทำให้ใครเปียก

แต่นุช ก็ต้องเปียกตามปรารถนาเพราะการทำความดี สักครั้งนึงในวันนี้ แลกกัน กับปัญหา

ที่ตามมาในรสอื่นๆ ไม่รู้ว่าน้ำตานั้นจะมีใครดูถูกอีกไหม เพราะแอบร้องไห้ เพื่อนที่รักอย่าง

สวยขิงๆ กับพูดได้คำเดียวว่า "อย่าคิดมาก" มันไม่ใช่แล้ว ในเมื่อคุณเธอไม่เคยเอาใจเขา

ใส่ใจเรา เลยสักครั้ง นี่หรอเพื่อน...

 

รสที่ 3 พิโรธวาทัง ... รสแห่งความโกรธ



               ในวันที่ฝนตกแบบนี้ เป็นปกติ ที่นุชจะเกลียดฝนเข้าไส้ ยิ่งในวันหยุด

นุชจำเป็นต้องออกมาเรียนพิเศษที่ตึกแถวของแม่ และนัดสวยขิงๆมาด้วย รวมถึง

อาจารย์มาสอนจีน ตอนเรียนนุชก็โอเคอยู่ ฝนเริ่มตกตั้งแต่ บ่าย 2 กว่าๆแต่ในเวลา

เลิกเรียน บ่าย3 ครึ่ง ฝนก็ยังหนักมากๆ อาจารย์นั่งรอฝนหยุด จน 4 โมง นุชก็อยู่

รอเป็นเพื่อนกับสวยขริงๆ วันนี้ฝนหนักมาก หนักจนน้ำท่วม นุชไม่ชอบเลย โชคดี

ที่บ้านนุชไม่ท่วม แต่ถนนในซอยนั้นแทบเรียกว่าท่วมสุดๆ น้ำสูงประมาณ 4 นิ้วกว่าๆ

อาจารย์ไม่รู้จะไปสอนต่อยังไง เลยจำเป็นต้อง เดินเท้าเปล่าลุยน้ำไปรอรถเมย์ เพราะ

ความที่รีบ นุชก็เข้าใจอาจารย์ อาจารย์ลืมหนังสือคู่มือที่เป็นอุปกรณ์ทำมาหากินไว้ที่

ตึกแถว นุชตกใจมากๆ ในขณะที่สวยขริงๆพอรู้แล้ว ก็นั่งลอกบันทึกที่นุชจดคราวที่แล้ว

มันนั่งหน้าตาเฉย ฝนข้างนอกตกหนักเหมือนฟ้าถล่ม นุชนึกไม่ออก คว้าโทรศัพท์ว่าจะโทร

ไม่รู้อาจารย์ขึ้นรถเมย์ไปแล้วรึยัง นุช ฝ่าฝนวิ่งไปปากซอย ข้ามถนน ที่รถขับกันเหมือน

พ่อคนขับมันจะตาย ทั้งๆที่ฝนตกแบบว่า นุชเปียกทั้งคัส ทั้งตัวจริงๆ โชคดีอีกครั้งที่

อาจารย์เกือบจะขึ้นรถเมย์ นุชดีใจที่ทัน อาจารย์ขอบคุณนุช ให้นุชรีบวิ่งเข้าบ้าน

คราวนี้นุชวิ่งข้ามสะพานลอย เปียกน้ำหยดติ๋งๆเลย กลับมาหน้าตึก เจอเพื่อนบ้าน

อยู่ๆก็มาว่านุช ร่มก็มีทำไมไม่ยืม ไม่เข้าใจว่า เสือกไรด้วย ไม่ใช่เรื่อง ว่าเหมือนนุชโง่

ฝนตกไม่กางร่ม พอถึงเวลานั้นจริงๆ ถ้านุชเอาใจใส่อาจารย์ นุชเข้าใจว่า อาจารย์

ก็เท่ากับไปช้าแล้วยังลืมคู่มือทำมาหากินไว้ที่นี่อีก นุชต้องเอาคืนให้ทันก็พอ โดยที่

นุชจะเปียกมันไม่เท่าไหร่หรอก อย่างน้อยเพราะอาจารย์เขาประสาทวิชาให้นุชมากมาย

นุชก็รักอาจารย์มาก พอเจอเพื่อนข้างบ้านที่แสนดี ห่วงจนกลายเป็นด่า ไปนั้นก็เซ็งกึ้ก

แล้วมันก็เซ็ง *2 เมื่อไอเพื่อนที่แสนดีอย่างสวยขริงๆ นั่งไขว่ห้าง ถามว่า "ไปคืนมาแล้ว

หรอวะ" ตอนนั้นยังไม่ขึ้น แต่ท่าทางมันชิล จนมันไม่เข้าใจสภาพของนุชที่เหมือนคน

ตกน้ำมา นุชก็กลัวเป็นหวัดก็ชวนมันเข้าบ้าน บ้านนุชห่างกับตึก ไม่ถึง 300 เมตร เรียก

ง่ายๆว่าโคตรใกล้ แล้วมันก็เรื่องมาก บอกว่า กูหิวข้าว อยากแดกผัดซีอิ๊ว ทีงี้มันพูดเอา

สบายตัวเองมา่กไปปะ ไม่ดูสภาพเพื่อนเลย นุชก็เป็นหวัดอยู่ โอเค วิ่งตากฝนอีก มันสบายๆ

ยังนั่งชิวจะให้นุชเปียกๆรอมันแดกผัดซีอิ๊ว พ่อมึงสิ  พอชวนเข้าบ้านก็ไม่เอา บอกว่ากลัว

เดินออกจากซอยอันตราย แล้วนุชจะบอกให้นะคะ ตอนสุดท้าย มันเดินออกจากซอยคน

เดียวตลอด ทำเหมือนแม่งไม่เคยเดินนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน เหี้ย ไอ้เพื่อนบ้าน

นั่นก็เคยทำกับนุชไว้เยอะ กลับแท๊กซี่กับ อาซึน นัทสึิมิ มันยังไปฟ้องแม่ว่า กลับบ้าน

มากับผู้ชาย 5 โมง แล้วไอ้ 2 คนนี่มันก็ผู้ชายจริงแหละ แต่ไปพูดคำว่าผู้ชายมันโคตรเสียหาย

นุชเป้นผู้หญิง พูดเหมือนนุชร่าน มันเป็นผู้ชาย แต่มันเป็นเพื่อนนุช บ้านอยู่ถนนเส้นเดียวกัน

หารแท๊กซี่กันออก นุชลงก่อน แค่นี้ละ แม่งขู่อีก ถ้าไม่ซื้อของบ้านมันจะไปฟ้องแม่ นุชก็ไม่ซื้อ

เรื่องของแม่ง เด๋วได้ทีแล้วเอาใหญ่ นุชเลยไปฟ้องแม่ แม่ก็ไปเล่นมัน ชักเบื่อแระไอ้พวกอยู่

บ้านเฉยๆ แล้วปากแกว่งเนี้ย เตือนไม่ว่า แต่พูดจาทำท่าหาเรื่อง มาเท้าสะเอวด่า มันมีสิทธิไร

เกลียดนัก ที่เป็นห่วง ไม่ใช่เข้าทฤษฎีสาวน้อย "จุ้นจ้านเพราะเป็นห่วง" สักนิด แต่เป็นการ

"ไม่เสือกแล้วจะตาย" เซ็งว่ะ

 

รสที่ 2  นารีปราโมทย์ ....  บทแห่งความรัก

 

                ก่อนสอบนุชก็ไม่ได้ยุ่งกับเอ็นเลย เอ็นคงติดงานหนักๆของมันเช่นเคย นุชก็ช่าง

ที่จริงตอนนี้เบื่อแระไอ้ผู้ชายเป็นตัวเป็นตนนี่ .... พอดี เมื่อวาน วันสอบวันสุดท้าย นุชก็ไป

เดินเล่นกับเพื่อนที่เดอะมอลล์งาม เป็นปกติ ของกลุ่มบ้าๆอย่างเรา ที่เป็นพวกไม่แคร์ใคร

แม้แต่เสียงหัวเราะ แล้วทันทีที่ผ่านร้านการ์ตูนตรงชั้น 3 นุชก็วิ่งไปจ้วง Will O' Wisp

เล่ม 1 มาได้ อ๊ายยยยยย เล่มนี้ที่ใฝ่ฝัน รอมานาน แบบว่า ซื้อมาแล้วรอไม่ไหว แกะอ่านเลย

และแค่หน้าปก กับ อาร์ตเวิร์คเปเปอร์ที่แปะแนบมาในปก แบบว่า กรี้สสสสสส วิลน่ารักกก



ส่วนรูปข้างในก็คือรูปเดียวกับปกของเพ 2 ซึ่งยังไงก็ไม่มีวันได้เล่น

แหมมม เกมจีบหนุ่ม อุ ฮ่า ฮ่าาา

     อ๋ายยยย ตอนแรกที่เดินๆผ่านมันรู้สึกเหมือนรู้สึกดึงดูดการ์ตูนเล่มนี้มากกกกก

แขวนมันเรย แบบว่า วันเดียว ล่ออ่านซ้ำๆ ไป 3 รอบ ที่จริงเนื้อเรื่องจะท่องจำขึ้นละ

แต่บางอย่างที่มันดูยังไงก็ไม่เบื่อก็คือ สีหน้าตัวละครค่ะ  ยิ่งวิลนี่แบบว่า.......

เด๋วหน้าเอ๋ิอ ปันยาอ่อน โหด แผ่รังสี งิกๆ งึกๆงักๆ ยังมี ฮันน่าก็น่าัรักน่ากอดจริง

แบบว่า หน้าตาแบบนี้แทบไม่เชื่อว่าในเรื่องตอนเด็กๆไม่มีใครคบนะนี่ ในเรื่อง

วาดบรรยากาศแบบ อังกฤษ ชอบแนวนี้มากค่ะ แต่เส้นญี่ปุ่น มันดูเปลี่ยนบรรยากาศ

มากๆ แต่แลดูคล้ายชุดโลลิต้า แต่ไม่ใช่... ประมาณว่า นุชพอสงสัยเกี่ยวกับ

ชุดของตัวละครอย่าง เลอร์ดี้ ที่ไม่คล้ายอังกฤษเท่าไหร่เลยอ่า เหมือนเป็นฝรั่งเศส

แต่ วิล  แจ๊ค จิล นี่ได้ฟีล อิกเนส นี่เขาออกแนวเท่แบบไร้สังกัด 5555 รอติดตามเล่ม

2 เพราะไม่รู้ว่าเรื่องในเพ 2 หรือ PSP เป็นยังไงต่อ ลุ้นกับการ์ตูนเอาเนอะ ปลื้มๆ

(ไม่รู้ซื้อช้าไป 8 วันรึเปล่า แหมม ช่วงนั้นช่วงสอบนี่หน่าา) ตอนนี้โล่งแล้วววว

 

เสารจนี.... บทชมความงาม



           เคยเห็นไหม........ แสงนั่น.... แสงแห่งอนาคต !! นุชนึกถึงออร่าที่ส่องมา

ของพระอาทิตย์ยามบ่ายคล้อย มันช่างงเห็นอนาคตที่ตาจะบอดได้จริงๆ - -

นังเวิลชอบชี้ให้ชมความงามของแสงอาทิตย์เมื่อตอนเดินออกจากโรงเรียน ยิ่งใน

วันสอบวันสุดท้ายอย่างเมื่อวาน กลุ่มของเราก็มีวัฒนธรรมการวิ่งกรี้ดกลางสนาม

โรงเรียนที่แสนเคยมองว่ากว้าง แต่ปัจจุบันโตแล้วจึงรู้ว่าโรงเรียนเราสนามนิดเดียวเอง

ส่วนเมื่อเช้านี้ก็พบถึงความดีงามถึงศีลธรรมจากการเริ่มทำบุญในช่วงสายๆ นุชไป

ถวายสังฆทานกับพ่อแม่ ก็รู้สึกดีขึ้นเยอะมากเลย แต่ช่วงบ่ายก็.... ถือว่าฟาดเคราะห์

หนัก นุชถือว่าวันนี้ยังไม่ได้ทะเลาะ เพราะนุชมีสมาธิมากขึ้นที่จะไม่ด่าเจ้าตัวตรงๆ

เก็บมาระบายคนเดียว งั้นเรื่องคงบานปลาย ฝนวันนี้คงชะล้างความอัปมงคล

ที่หล่นตามถนนหน้าบ้านได้บ้าง จากที่ไอชั่วบางตัวทำไว้  2 ทุ่มกว่าแล้ว นุชยังไม่รู้

ว่าต่อไปจะทำอะไรดี ได้แต่นั่งพร่ำเพ้ออย่างไร้สาระ และอยากจะเก็บเรื่องวันนี้

และเมื่อวานให้ตัวเองในอนาคตนั่งหัวเราะอดีตงี่เง่าของตัวเอง ^ ^

Comment

Comment:

Tweet

ท่าทางพี่จะอินกับรสทางวรรณคดีนะเนี่ย 55+
วันศุกร์ก็ไปมอลล์งามมาเหมือนกันค่ะ ได้การ์ตูนมาหมดไป 200 แหน่ะ

ตอนนี้ก็สบายใจสอบเสร็จ วันที่ 3 ตุลาโดนเชือดsad smile

#1 By แมลงปอล้อลม on 2009-09-19 20:46

หมวยนุช ~* View my profile

Recommend